Het krachtige touwwerk van Aafke Bennema
Xingyi Zhao weeft alledaagse momenten tot tactiele stillevens
De Chinees-Amerikaanse kunstenaar Xingyi Zhao (1999) woont en werkt in Chicago. Haar weefwerken ontstaan spontaan, vaak geïnspireerd op alledaagse observaties: stapels kommen in de keuken, ruitpatronen op haar bank, of een nieuw blad dat aan een plant groeit. ‘Ik teken en schets deze momenten terwijl ik me voorstel hoe ze in een weefsel tot leven zouden komen.’
Tekst: Karmen Samson
Zhao begon haar artistieke ontwikkeling als printmaker. Ze werd vooral aangetrokken door het moment van verrassing wanneer een drukvel wordt opgetild. Toch voelde ze dat er iets ontbrak. ‘Toen ik me aanmeldde voor een weefles vlak voor mijn afstuderen, besefte ik dat weven het ontbrekende stukje was dat ik al die tijd had gezocht.’ Deze ontdekking bracht haar het procesmatige, bouwende en tactiele aspect waar Zhao naar verlangde en markeerde een periode van werken met textiel.
‘Elke kleur heeft een vriend nodig: mijn taak is te beslissen of ik een complementaire kleur of een contrasterende kleur wil gebruiken.’
Onbeperkte Weef Mogelijkheden
Zhao werkt meestal op een TC-2 Jacquard-weefgetouw. ‘Ik ben gefascineerd door de onbeperkte mogelijkheden die het biedt en van het technische aspect: het ontwerpen op de computer van mijn eigen weefstructuren en deze vervolgens in mijn werk toepassen.’ Ze maakt voornamelijk gebruik van natuurlijke materialen zoals katoen, wol, linnen, zijde, mohair en alpaca. ‘Na maanden van experimenteren ontdekte ik dat de combinatie van een katoenen schering met een wollen inslag precies de textuur oplevert die ik zoek.’
Van Blauwdruk Tot Weefsel
Zhao’s schetsen vormen de blauwdruk voor haar weefsels. Voor haar is weven een langzame vorm van schilderen: niet op een bestaand oppervlak, maar door het oppervlak zelf draad voor draad op te bouwen. ‘Ik geniet van weven als een vorm van schilderen, maar in plaats van op een kant-en-klaar doek te werken, bouw ik het doek geleidelijk op terwijl ik weef.’ In haar recentere werk keren keramische vormen terug. Haar weefsels abstraheren de ervaringen van het draaien van kommen en kopjes: het glijden van klei onder de vingers, de zorgvuldigheid van het vormen en het intieme handgebaar dat een gebruiksvoorwerp betekenis geeft.
Vriendschappen van Kleur
Zhao kleurcomposities ontstaan spontaan tijdens het weven. ‘Ik improviseer tijdens het weven met een voorraad garens die ik door de jaren heen heb verzameld.’ Ze gelooft niet dat er lelijke kleuren zijn, alleen slechte kleurcombinaties. ‘Elke kleur heeft een vriend nodig: mijn taak is te beslissen of ik een complementaire kleur of een contrasterende kleur wil gebruiken.’
https://www.instagram.com/dedetcan/
Meer
Natalia Grezina’s rivier van zachte organen en herinneringen
High Five Art Resonans van Stilte
De kwetsbare lichamen van Camilla Marinoni