De slow art van Kyoung Ae Cho

 

De Zuid-Koreaanse Kyoung Ae Cho (1963) besloot in 1988 in de Verenigde Staten haar master te halen, omdat haar vrienden destijds vonden dat haar werk er zo westers uitzag. Dus Kyoung Ae vertrok naar de VS om méér te leren over de westerse kunst en stijl. ‘Maar in de VS vonden mijn Amerikaanse studiegenoten en docenten mijn werk juist oosters!’

Tekst: Petra Sjouwerman

‘Mijn werk wordt vaak beschreven als slow art, minimalistisch, meditatief en met oog voor detail.’ Beschrijvingen die passen bij veel vormen van oosterse kunst. Haar focus ligt op natuur, harmonie, respect en gebruik van leegte, ook typische kenmerken van oosterse kunst. ‘Mijn manier van werken is ook sterk beïnvloed door de groeiende bezorgdheid over het milieu, waardoor het begrijpen van het ritme van de natuur en het recyclen van materialen belangrijker is geworden. Ik gebruik daarom veel alledaagse of gerecyclede materialen, die ik meestal zelf verzamel.’

“Ik vond kleding maken leuk en ik kon naaien, dus ik dacht dat ik modeontwerper zou worden.”

Respectvol
Daarnaast vindt Kyoung Ae het belangrijk dat ze natuurvondsten, alledaagse en gerecyclede materialen ‘op een respectvolle manier’ verzamelt. ‘Want dit proces levert niet alleen de materialen, maar ook het concept zelf. Het verzamelen is cruciaal, omdat ik geloof dat mijn werk het resultaat is van de samenwerking tussen die materialen en mij, en dat die samenwerking op dát moment van verzamelen al begint.’ 

Taal van de natuur
‘Mijn werken ontstaan ​​als resultaat van een gesprek tussen mijzelf, de natuur en de materialen. Hierbij onderzoek ik de natuur om haar taal te begrijpen en kijk ik naar vormen, patronen, kleuren, texturen, veranderingen en schaal. Door middel van dit proces wil ik dat mijn werk de schoonheid en de kracht uitstraalt ​​die ik in de natuur kan zien en voelen.’
Hierbij beperkt Kyoung Ae zich niet tot borduren. Ze werkt ook met quilten, collage, weven, sculptuur, fotografie, tekenen, installatie, en nog meer.

 

 

Textiel als kunstvorm
Na haar studie is Kyoung Ae in de Verenigde Staten gebleven. Haar werk is op veel plekken ter wereld tentoongesteld. Maar toen ze jong was, wist ze niet dat textiel een kunstvorm kon zijn. ‘Voor mij was textiel mode. Nog vóór de basisschool zat ik al achter de trapnaaimachine poppenkleding te maken. Ik vond kleding maken leuk en ik kon naaien, dus ik dacht dat ik modeontwerper zou worden.’ 

http://www.kyoungaecho.com/

Nieuwsbrief[/button]

 

Meer

Mónica Priotti bouwt voort op eeuwenoude technieken
Ellie Dale Anderson weeft verhalen van natuur en herinnering
Ann Godard visualiseert de kwetsbaarheid en breekbaarheid van de natuur
Gerafelde verhalen in Ria Penthums textiel
0 items | € 0

Subscribe now and get the first English edition of Textiel Plus for free!

English Newsletter