Het krachtige touwwerk van Aafke Bennema
Natalia Grezina’s rivier van zachte organen en herinneringen
De Oekraïense kunstenaar Natalia Grezina (1987), geboren en opgegroeid in Sevastopol op het Krim-schiereiland, woont en werkt sinds 2018 in Rotterdam. In haar werk onderzoekt Natalia hoe herinneringen, natuur en geschiedenis met elkaar verweven zijn en als een rivier door het leven stromen. Ze gebruikt borduurwerk, kralen, pvc-folie en natuurlijke garens om landschappen te creëren die tegelijk kwetsbaar en gelaagd zijn.
Tekst: Karmen Samson
Het hier besproken sculptuur The River With Thin Skin is hier een treffend voorbeeld van. Het werk is een 7,5 meter lange, volledig met de hand genaaide ‘rivierfiguur’: een pvc-folie-omhulsel, gevuld met organen die zowel aan de mens als aan de rivier doen denken, zoals kleine, zachte objecten in de vorm van ogen, botten en stenen. Voor The River With Thin Skin gebruikte ze satijnsteken voor zowel draad- als kralenborduurwerk.
‘Het lichaam van de natuur draagt zowel fysieke als emotionele sporen van de geschiedenis.’
Een rivier van zachte organen
Het rivieromhulsel is gevuld met zachte objecten en borduursels van natuurlijke materialen zoals katoen en wol. Die tegenstelling in materiaalgebruik is bewust: ‘Voor mij is pvc een materiaalsoort van onze industriële realiteit. De combinatie van warme, natuurlijke draden met koel, glanzend plastic symboliseert het stedelijke landschap waarin industrie en natuur naast elkaar bestaan.’ Volgens Natalia omarmt de rivier je, maar kraakt tegelijkertijd – een subtiele herinnering aan de kwetsbaarheid van ons ecosysteem.
De rivier de Ouse als inspiratiebron
De inspiratie voor dit werk ontstond na het lezen van Olivia Laings To the River, waarin de persoonlijke herinneringen van de auteur verweven raken met de geschiedenis van het landschap en de rivier de Ouse. Het boek zette Grezina aan tot reflectie op de rivieren in haar eigen leven in Oekraïne, zoals de Belbek-rivier op de Krim, het grondgebied dat momenteel door Rusland is geannexeerd. ‘Deze rivier draagt herinneringen aan mijn studententijd, maar is tegelijkertijd een getuige geweest van vele voorgaande levens, van prehistorische bewoners tot aan het middeleeuwse vorstendom Theodoro. Het lichaam van de natuur draagt zowel fysieke als emotionele sporen van de geschiedenis.’
Metafoor voor de tijd
De rivier is ook een metafoor voor de tijd, waarin herinneringen zinken, wegslijten of soms weer bovenkomen. ‘De woorden “Thin Skin” in de titel verwijst naar de kwetsbaarheid van het ecosysteem, een bewaarder van verhalen die tegelijkertijd ook slachtoffer kan worden van menselijke activiteiten. The River With Thin Skin is een samengestelde rivier: een stroom waarin herinneringen, stenen, ogen en historische lagen met elkaar in beweging zijn.
http://instagram@grezina_natalia
Meer
High Five Art Resonans van Stilte
De kwetsbare lichamen van Camilla Marinoni
Valeria Maldonado combineert architectuur en textiel