Mariadela Araujo geeft een nieuwe dimensie aan traditionele ambachtelijke technieken
Eigenzinnige borduursels op ongebruikelijke ondergronden van Brankica Žilović
Borduurwerk gecombineerd met schilderwerk en andere toegevoegde materialen komt tegenwoordig veelvuldig voor in de werken van de Servisch/ Franse Brankica Žilović of het nu op canvas, papier, oude boeken of zelfs beton is. Zij beschouwt zichzelf als een hedendaagse kunstenaar voor wie textiel in de breedste zin van het woord het belangrijkste medium is geworden. Ze noemt zichzelf een gedreven kunstenaar.
Tekst: Dorothé Swinkels
Het begon allemaal met haar wens om een nieuwe aanpak voor haar tekeningen te vinden. Geleidelijk aan begon ze haar tekeningen te combineren met borduurwerk en haar schilderwerk met textiel, voordat ze overging op creaties die volledig uit textiel bestaan. Zij vindt het wandtapijt als het ware opnieuw uit door het te bevrijden van zijn klassieke vorm. Via textiel, borduurwerk en hybride materialen zoals beton of papier verkent ze de begrippen van grenzen – of ze nu geografisch, politiek of intiem zijn – en stelt ze vragen bij wat blijft en wat verdwijnt.
‘Het begon allemaal met mijn wens om een nieuwe aanpak voor mijn tekeningen te vinden.’
Laverend
Borduurwerk en de wereld van textiel zijn gaandeweg verweven geraakt met haar werk, via site specific installaties, picturale composities en tekeningen. Brankica is begonnen met borduren en is vervolgens gaan werken met hybride technieken, waarbij ze verschillende hulpmiddelen (zoals naaimachines) en verschillende materialen, zoals papier en kralen, gebruikt op nogal ongebruikelijke ondergronden, zoals hier op boeken. ‘Ik heb er altijd van gehouden om te laveren tussen ‘traditionele’ - en experimentele textieltechnieken.’
Grenzen vervagen
In haar creaties vervaagt Brankica de traditionele grenzen tussen ambacht en hedendaagse kunst ten gunste van nieuwe creatieve formats en brengt ze een boodschap van veerkracht over. Geïnspireerd door traditionele ambachten verband houdend met textiel geeft ze haar werken een zintuiglijke en politieke lading. Ze toont ons de complexiteit, de kwetsbaarheid en de onzekerheid van de hedendaagse wereld. Haar werk getuigt van een verbeeldingsrijke benadering, maar nodigt ook uit tot nadenken over of bewustwording van de actualiteit. Vergetelheid, verlies of degeneratie zijn de drijvende krachten achter haar werk.
Fysiek en langdurig
‘Hoewel mijn werk erosie en trauma oproept, neigt het naar een soort vernieuwing, naar een bescherming en een herstel van de wereld. Elke steek in mijn werken is een bewijs van mijn bestaan. Tot slot zou ik willen zeggen dat werken met draad fysiek is en langdurig,dat het van een meditatieve
en bijna verslavende traagheid is.’
Brankica is afgestudeerd aan de nationale hogeschool voor schone kunsten in Parijs en de faculteit
schone kunsten, Belgrado. Naast haar werk als kunstenaar is zij is hoogleraar aan de hogeschool voor
de schone kunsten in Angers, de New Parsons school in Parijs en momenteel aan het instituut voor
toegepaste kunst in Parijs.
https://brankica74.wixsite.com/brankicazilovic
https://www.instagram.com/brankicazilovic/
Meer
Xingyi Zhao weeft alledaagse momenten tot tactiele stillevens
Het krachtige touwwerk van Aafke Bennema
Natalia Grezina’s rivier van zachte organen en herinneringen