De in Israël geboren kunstenaar Orly Cogan (1971) woont en werkt in New York. Al meer dan vijfentwintig jaar borduurt zij intieme werelden waarin surrealisme, humor en ironie met elkaar verweven zijn. Haar met de hand geborduurde werken zijn vaak op groot formaat uitgevoerd. Om haar gelaagde verhalen over gender, verlangen en het huiselijke leven te ontvouwen maakt ze gebruik van ingetogen, zachte kleuren die de toeschouwer zal lokken.
Tekst: Dorothé Swinkels
Orly herdefinieert borduurwerk niet als versiering, maar als een taal die intiem, poëtisch en eigentijds is en tegelijkertijd de surrealistische omarming van dromen en het irrationele oproept. Subtiel maar nadrukkelijk leunen haar geborduurde tableaus op het vrouwelijke als bron van gevoeligheid, humor en veerkracht. De zachtheid van het garen vormt een podium voor ontwapenende waarheden, waar kinderlijke verwondering samengaat met cultuurkritiek. Haar praktijk bouwt voort op de feministische herwaardering van handwerk, waarmee kunstenaars als Miriam Schapiro, Louise Bourgeois en Judy Chicago pionierswerk verrichten.
Hybride werkwijze
In haar recente serie Photo Fiber versmelt Orly fotografie en borduurwerk met elkaar. Zij drukt eigen foto’s, historische beelden of gevonden afbeeldingen op stof en verandert ze met appliqué en verf. Zo creëert ze surrealistische taferelen doordrenkt met humor en ironie. Met deze hybride werkwijze verheft Orly twee historisch gemarginaliseerde media – borduurwerk, dat wordt geassocieerd met de huiselijkheid van vrouwen, en fotografie, dat ooit werd afgedaan als mechanisch of populistisch – tot een tactiele dialoog.
Op zijn kop gezet
In deze werken brengt garen de foto tot leven en verandert het beeld in een tastbaar, levend oppervlak.’De steek doorbreekt de gladheid en perfectie van de fotoafdruk, verzacht het reflecterende oppervlak en zorgt ervoor dat het beeld het licht op een andere manier absorbeert.’ De foto wordt er minder vaststaand en meer excentriek door. Het mechanische krijgt textuur en wordt intiem, het gereproduceerde wordt uniek en onregelmatig door de sporen van de trage bordurende hand. ‘De naald gaat verder waar de lens ophoudt en onthult verhalen die net buiten het zichtbare liggen.’
Natuurlijke ontwikkeling
‘Al meer dan vijfentwintig jaar vormt garen de belangrijkste uitdrukkingsvorm in mijn kunstwerken. Lang voordat foto’s onderdeel werden van de voltooide werken, dienden ze als referentie voor het samenstellen van de figuren, gebaren en verhalen die via het handwerk tot stand kwamen. Het samenbrengen van deze twee media voelde niet zozeer als een nieuwe richting, maar eerder als een natuurlijke ontwikkeling.’ Nieuw werk wordt geëxposeerd van 10 september tot 24 oktober 2026, in de Robert Mann galerie in New York.
https://robertmann.com/upcoming
https://www.instagram.com/orlycogan/