Rima Day borduurt boeken over de liefde

De Japanse, in Amerika wonende kunstenaar Rima Day maakt met draad, stof en papier fragiele kunstwerken, geïnspireerd door de natuur en het menselijk lichaam. Ze onderzoekt hoe ze met naald en draad op eenzelfde manier kan werken als een schrijver met pen en inkt. Via een serie boeken met geborduurde rode vatenstelsels op transparante pagina’s vertelt ze haar verhaal. 

Tekst: Mattanja Coehoorn

Rima studeerde modeontwerp in Tokio en in New York, en werkte daarna als kostuummaker. Als onderdeel van een upcycling-project maakte ze een serie achttiende-eeuwse jurken van gebruikte spijkerbroeken, waardoor Rima zich realiseerde dat ze haar naaivaardigheden ook kon gebruiken om kunst te maken in plaats van kostuums. Rima: ‘Een kostuum is onderdeel van een ballet of toneelstuk. Het helpt een ​​personage te definiëren, de beweging van de dans te verbeteren, enzovoort. Het helpt in zekere zin een regisseur om te communiceren met het publiek. Zo kijk ik ook naar mijn kunst: als een communicatiemiddel.’

'Wat ik ook bijzonder vind aan organza is dat het erg delicaat lijkt, maar eigenlijk een behoorlijk sterke stof is. Dat is een mooie analogie voor de veerkracht van het menselijk hart’

Veerkracht van het hart

Voor Rima is naald en draad hetzelfde als pen en inkt voor een schrijver. Ze zegt: ‘Mijn boeken gaan over het communiceren van emoties, en dan vooral liefde. Ik kan mijn gevoelens het best uiten door erover te borduren.’ Voor de pagina’s van haar boeken gebruikt Rima transparante zijden organza, waardoor het borduurwerk op de openliggende pagina’s goed zichtbaar is, en op de onderliggende pagina’s steeds vager wordt. ‘Daarmee laat ik zien dat als je een gedachte of gevoel uit, er vaak nog zoveel gecompliceerde, niet makkelijk te herkennen gevoelens achter zitten. Wat ik ook bijzonder vind aan organza is dat het erg delicaat lijkt, maar eigenlijk een behoorlijk sterke stof is. Dat is een mooie analogie voor de veerkracht van het menselijk hart.’

Rode vatenstelsels

Rima gebruikt vrijwel alleen rood garen voor haar borduursels. Voor haar staat die kleur voor bloed, vitaliteit, liefde en leven. Het symboliseert ook menselijk contact in de Japanse cultuur, waarin Rima opgroeide. Rima: ‘Ik kijk graag naar hoe een boomstam zich verdeelt in steeds dunnere takken, fijne twijgjes, tot de nerven van blaadjes, waarlangs voeding wordt opgenomen en verdeeld. Bij wortelstelsels gaat dat precies zo, en ook het bloedvatensysteem in de mens werkt zo. Ik vraag me af of liefde er ook zo uitziet, als we het zouden kunnen zien. Het maakt dat ik me erg verbonden voel met de natuur.’

Waarom laat ze vaak draden uit haar boeken hangen? ‘Ik begon ermee omdat ik het interessant vond om iets uit een boek te laten komen, alsof de inhoud uitreikt naar de lezer. Later realiseerde ik me dat het misschien mijn poging is om een verbinding met de wereld tot stand te brengen.’

Sleutels

Een ander terugkerend element in haar werk zijn sleutels. Rima: ‘Ik hou van de vorm van oude sleutels. Ze representeren voor mij hoop. We gebruiken sleutels om deuren te openen, waarachter iets onbekends wacht. Of we gebruiken de sleutel om iets - een gevoel, verlangen, droom - te verbergen, door de deur op slot te doen. Maar dat slot kan ook weer open. Er is nog hoop, zolang de sleutel niet verloren is.’

> Naar de website van Rima Day

 

Meer

Regi Cherini borduurt stillevens over genderongelijkheid
De interacties tussen ruimte en werk van Alonzo Pantoja
De felgekleurde wereld van Masako Miki verwijst naar Japanse tradities
Visual Poetry van Cherilyn Martin
0 items | € 0

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws en schrijf je in!

Nieuwsbrief